Vrijdag 30 december vindt opnieuw een Critical Mass Bike Ride (CMBR) in Antwerpen plaats. Overal waar deze ludieke fietsoptocht passeert, moet koning auto even wijken. De kritische massa fietsers neemt de straat in om meer ruimte voor de fiets en een toekomstgericht mobiliteitsbeleid te bepleiten. Behalve de kou en de duisternis zullen de fietsers wellicht ook de Antwerpse politie moeten trotseren. Tijdens de vorige editie trad de politie repressief op: er werden verschillende boetes uitgedeeld ondermeer voor het ongeautoriseerd tegenhouden van verkeer en met 3 naast elkaar rijden . Het lijkt erop dat de stad en haar politie deze vorm van actievoeren wil ontmoedigen.

Navraag bij de politie leert dat ze er vooral moeite mee heeft dat ‘dit evenement’ niet wordt aangevraagd. Volgens de fietsers zoekt de politie gewoon een stok om mee te slaan: “De CMBR is geen evenement, het is een vorm van vrije meningsuiting. Bij een evenement is er een organisator die verantwoordelijkheid draagt voor wat er gebeurt. Aan de CMBR neemt iedereen deel op eigen verantwoordelijkheid. De politie weet dit en maakte hier nooit een probleem van. Tot vorige maand.“ aldus een van de regelmatige deelnemers.

Door al deze commotie dreigt de inhoud wat verloren te gaan. “In de leefbare stad van de toekomst is de fiets vervoermiddel nummer 1, en wij willen iedereen het plezier en het voordeel van fietsen in ‘t stad duidelijk maken. Eigenlijk zouden auto’s en vrachtwagens slechts te gast mogen zijn voor specifieke noden”, aldus een van de deelnemers. “Tegelijk moet er ruimte vrij komen, niet alleen voor fietsers en voetgangers, maar ook voor meer groen, open ruimte en spelende kinderen. De luchtkwaliteit zal er op vooruit gaan en lawaaihinder zal drastisch afnemen. Alle stadsbewoners zullen er wel bij varen”. Nog volgens de fietsers maakt ook klimaatverandering de overgang naar een duurzame mobiliteit noodzakelijk. Juist in de steden kan deze overgang het eenvoudigste bereikt worden. Antwerpen kan hierin een voortrekkersrol spelen.

“Wij zijn het bovendien beu dat fietsers de hele tijd een schuldgevoel aangepraat krijgen over hun eigen veiligheid. Fietsers moeten een helm dragen, fluo-hesjes, lichten voor en achter, reflectoren, want anders brengen ze zogenaamd zichzelf in gevaar. Dat is de wereld op zijn kop: volgens ons is altijd de auto die de zwakke weggebruiker in gevaar brengt. Hoeveel doden en zwaargewonden zijn er al gevallen bij confrontaties tussen fietsers en voetgangers?”

Om deze boodschap kracht bij te zetten blijven de Antwerpse fietsers hun maandelijkse CMBR houden, net als in tientallen andere steden op de wereld.

Afspraak:
vrijdag 30 december, 18u Theaterplein!

http://criticalmassantwerpen.blogspot.com/

Sinds de preventieve en dus onwetmatige arrestaties van leden van de beweging Occupy Antwerp twee weken geleden, groeit mijn sympathie alleen nog maar voor deze mensen, maar zo ook groeit mijn afkeer van het beleid van Patrick Janssens. Leugens verzinnen om de gezondheid van bomen met als enige reden ze om te hakken, het tegenwerken van goedbedoelde acties om daklozen onderdak te geven, een politiekorps op een vredevolle volksvergadering afsturen en die mensen door een vijftigtal politieagenten te laten omsingelen om ze daarna urenlang vast te houden… Echt sociaal en ethisch kan je deze maatregelen niet noemen.

Daarom besloot ik om vorige zaterdag, 17 december, naar een van de vergaderingen van Occupy Antwerp te trekken, om eens horen hoe dicht hun ideologie bij de mijne ligt. Dicht, zo bleek. Hoe kan het ook anders? Elke rationele, bewuste mens moet toch stilaan aan het wakker worden zijn en beseffen dat, als we op deze manier verder gaan, we langzaam maar zeker in een politiestaat veranderen. In de V.S. is vorige week goedgekeurd dat elke burger zonder proces kan worden aangehouden. Dit is alarmerend en zou wel eens naar hier kunnen overwaaien. Die kans zit er dik in, want de afgelopen jaren zijn de regeringen in Europa bijzonder scherp naar rechts, of zelfs extreem-rechts, uitgeslagen, en worden mensenrechten geschonden alsof het niets is. Het ergste hiervan is dat we ons hier amper van bewust zijn. Wel… ‘we’. Ik reken mezelf daar liever niet bij. Maar erover praten en erover klagen haalt weinig uit. Je moet laten zién dat je hier niet mee akkoord gaat. Vandaar mijn beslissing om eens te gaan polsen op zo’n volksvergadering in Mortsel.

Die volksvergadering is heel vredevol verlopen, uiteraard. Hoewel Occupy Antwerp soms anders wordt afgeschilderd, is de essentie van deze beweging – als het al een beweging is – om in vrede te praten over wat er moet veranderen. Burgemeester Ingrid Pira kwam ons vragen wat de bedoeling was en, nadat haar werd uitgelegd dat we de boel niet op stelten wilden zetten, verzekerde ze ons ook dat we van de politie geen last zouden hebben. Hier zouden bepaalde andere burgemeesters nog heel wat van kunnen opsteken!

Op maandag 19 december trokken tientallen misnoegde burgers naar het stadhuis om de gemeenteraad bij te wonen, en ook gewoon, louter door onze aanwezigheid, om te tonen dat we niet akkoord gingen met wat er zich de afgelopen weken heeft afgespeeld door toedoen van burgemeester Janssens en zijn politiekorps. In het begin van de vergadering waarschuwde de voorzitter dat wie zich niet aan de afspraken houdt en wie de zitting zou verstoren, zou worden gearresteerd. Tijdens een vorige gemeenteraad werden al eens een vijftal mensen gearresteerd, maar dat was zonder waarschuwing, iets waar senator Freya Piryns als enige aanwezige zichtbaar niet mee akkoord ging. Maar bij deze waren we nu dus wel gewaarschuwd.

Pas helemaal aan het einde van de avond zouden we aan het woord komen, hoewel dat, technisch gezien, uiteindelijk helemaal niet is gebeurd. Na ellenlange en vaak komische discussies tussen vooral Patrick Janssens en Filip De Winter en andere zaken die blijkbaar belangrijker en interessanter zijn dan de vraag of er nog democratie bestaat in Antwerpen, besloten enkele aanwezigen om de vergadering dan toch te verstoren. Nu… verstoren is op zich een groot woord. Hangt ervan af hoe tolerant je bent en hoeveel aandacht je aan iets schenkt, maar – en ik kan me vergissen – het omhoog houden van een kartonnen bordje tijdens een belangrijke vergadering lijkt me nu niet echt een reden om die vergadering enkele minuten te schorsen en de politie, die al gretig op actie stond te wachten, in te schakelen. Is de heer Janssens zo snel op zijn paard te krijgen dat hij de voortgang een vergadering over het bestuur van Antwerpen laat afhangen van ‘indignados’ die een bordje omhoog houden?

Ja dus. Enkele politieagenten in burger verzochten de actievoerders – het waren er twee of zo – eerst om het bordje weg te halen en daarna om mee naar buiten te gaan. Al heel snel begonnen ze die mensen aan te raken, mee te trekken, en al wie iets te opvallend hun ongenoegen over deze werkwijze uitte, mocht ook mee. Zo werd iemand hardhandig de deur uitgeduwd. Ik geloof dat er zelfs mensen werden gearresteerd die gewoon NAAST de ‘actievoerders’ stonden. Vervolgens benaderden twee stoere undercover agenten een vrouw die op een stoeltje gezeten ijverig notities maakte. Ja, ze had een kartonnen bordje bij, opgevouwen en ‘niet in gebruik’. Toen een van de agenten ernaar wees en zei dat ze die wellicht nog ging gebruiken, antwoordde de vrouw dat ze dat enkel buiten wou gebruiken. Ook zij werd meegenomen. Alweer een preventieve arrestatie? Of werd ze opgepakt voor het nemen van notities? Het verbod op schrijven, da’s een goeie. Achteraf bleek dat ze enkele minuten later alweer werd vrijgelaten.

De vergadering was verstoord en de meeste politici waren hier niet tevreden mee. Nochtans is er van de kant van de gearresteerde mensen bijzonder weinig gebeurd. Er werd een bordje omhoog gehouden en, toen de politie als een olifant in een porceleinwinkel te keer ging, werd hier verontwaardigd op gereageerd. Uiteindelijk kies je toch zelf in hoeverre je aandacht besteedt aan dergelijke ‘acties’? Maar aangezien Patrick Janssens tijdens de vergadering meerdere keren heeft gesuggereerd dat Occupy Antwerp erop uit is om gearresteerd te worden – wat natuurlijk niet het geval is – ben ik ook niet verbaasd dat dit voor hem de ultieme kans was om deze mensen te laten arresteren en naar de buitenwereld aan te tonen dat hij genoeg geduld heeft gehad en dat dit niet meer dan terecht was.

Op het einde van de vergadering brak de groene politica Freya Piryns nog een lans voor ons. Ze herinnerde de burgemeester nog eens aan de onwetmatige arrestaties van vorige week en vroeg hem om een verklaring. Hierop begon Patrick Janssens zijn opmerkelijk betoog dat zowel een mislukt charmeoffensief als een verdoken veroordeling van de Occupy-beweging was. Hij zei dat hij verschillende keren de volksvergaderingen – die nooit worden aangevraagd, wat wettelijk verplicht is – had gedoogd, maar dat er aanwijzingen genoeg waren dat er vorige week een actie in het Centraal Station was gepland, iets wat hij nochtans niet kan bewijzen en wat naar alle waarschijnlijkheid ook kan geklasseerd worden als de zoveelste leugen. Ook hamerde hij erop dat de agenten die de 19 gearresteerden hadden omsingeld, zich kenbaar hadden gemaakt door politiebandjes om de arm te dragen, maar ook hier was volgens ooggetuigen niets van waar. Hij bleef maar doorgaan over het feit dat je, als je wil betogen in het publieke domein, je dat moet aanvragen, en stelde de retorische vraag waarom hij die bewuste nalatigheid wel zou dulden van Occupy Antwerp en niet van alle andere bewegingen en groeperingen die willen betogen. Hierdoor bleef hij dus doorbomen over een detail – een wet waar wij net tegen zijn, that’s the whole point! – waardoor hij het feit dat vorige week 19 mensen zonder reden en dus volkomen illegaal, want preventief, zijn gearresteerd, mooi kon omzeilen. Ook nadat Freya Piryns, die gelukkig wél bij de les bleef en zich niet met een kluitje in het riet liet sturen, hem hierop wees, gaf de burgemeester hier geen verklaring over. Het enige dat hij suggereerde, was dat dit buiten zijn wil was gebeurd en dat hem dat speet. Maar hij was voorzichtig genoeg om de schuld ook weer niet al te expliciet op het politiekorps af te schuiven. Voor hem leek de kous af te zijn, maar ik neem hier geen genoegen mee. Buiten het omzeilen van de kernvraag en het verheerlijken van zijn eigen beleid, was zijn antwoord op Piryns’ prangende vraag niets waard…

Na de vergadering vroegen we de politie wanneer de gearresteerden vrij zouden komen. Deze verzekerde ons dat ze op het Astridplein zouden zijn afgezet en dat ze zelfs al onderweg waren. Hier waren ze heel duidelijk. Toen wij een halfuur later gingen kijken, was er niemand te bespeuren en, na een telefoontje, bleken ze zelfs nog op het politiebureau in de Luchtbal te zitten. Ze waren dus vrijgelaten maar nog steeds op het politiekantoor? Dat is weer typisch België.

Het vervolg van het verhaal ken ik niet, maar het blijft belangrijk om oren en ogen open te houden en te beseffen dat in Antwerpen mensen zonder reden kunnen worden opgesloten, al is het ‘maar’ voor vier of twaalf uur. En, aan het einde van de rit, is er nu iets veranderd? Heeft Patrick Janssens nu eens nagedacht over hoe ondemocratisch hij zijn zaakjes regelt, of heeft hij iets opgestoken van ons misnoegen? Niets natuurlijk. Hoewel hij wil overkomen als iemand die onze motieven kan begrijpen, heeft hij het natuurlijk niet zover laten komen om de kern van de zaak te bespreken: Hoe kunnen we van Antwerpen weer een democratische, leefbare stad maken, hoe kunnen we ervoor zorgen dat de burger weer meer inspraak heeft, op welke manier werkt de huidige bestuur de bewoners van Antwerpen tegen en hoe kan dit verbeteren? Nee. Occupy Antwerp werd met de vinger gewezen en veroordeeld. Het is nu aan de burger om uit te maken wie zijn of haar sympathie verdiend, een vredevolle beweging die door middel van volksvergaderingen en acties tegen armoede van Antwerpen een betere stad wil maken, of de burgemeester die dit met alle macht wil tegenwerken en hiervoor desnoods enkele mensenrechten wil schenden – zolang hij maar heel zijn leven burgemeester kan blijven zeker?

Bijkomende info over de aanhouding van zaterdag 13/12/2011 op : http://www.dewereldmorgen.be/artikels/2011/12/10/occupyers-opgepakt-op-antwerpse-astridplein

www.facebook.com/occupyantwerp

BLOG:  http://aoccupy.weebly.com/index.html

Antwerpen, 13 december 2011

Geachte heer Janssens,

Beste Patrick,

Naar aanleiding van het aangename gesprek dat we deze namiddag tijdens de “Stop Armoede.NU” manifestatie hadden, kom ik terug op uw aanbod om Occupy Antwerp uit te nodigen voor een constructief gesprek, waarin wij onze intenties als beweging en u de noodzakelijkheid van de herhaaldelijke repressieve interventies van de Antwerpse politie kan toelichten. Op zaterdag 19 november 2011, nu toch al ruim 3 weken geleden, werd ik op de Grote Markt – hardhandig – administratief aangehouden tijdens een vredelievende volksvergadering na de bomenkapoptocht. Ik heb mijn identiteitsgegevens aan uw manschappen moeten overhandigen. Ik heb toen spontaan mijn gsm-nummer gegeven omdat ik best begrijp dat uw agenten ‘slechts bevelen uitvoeren’ en mij toen meldden dat die van ‘hogerhand’ kwamen. Omdat ik de dialoog wilde aangaan, en ‘hogerhand’ geen naam had & onbereikbaar was, heb ik toen mijn nummer achtergelaten met het verzoek mij te contacteren. Dat is tot op heden niet gebeurd.

Ik ben dan ook blij verrast dat u desalniettemin het wereldwijde occupy-gebeuren genegen bent en u begrip heeft voor mensen die zich onbaatzuchtig inzetten voor een wereld waarin de sociale ongelijkheid, de speculaties in transacties (in huisvesting, energie, milieu & de banksector) en de gewetenloze graaicultuur in vraag worden gesteld. Een goed beleidsman heeft oog voor de acute noden en beperkt zich immers niet tot de volgende stemronde, tot loze beloftes of tot ‘handjesgeschud/t’ tijdens manifestaties.

Ik hoop dat u, in de transparantie die u van ons verwacht, het mij ook niet kwalijk neemt dat ik meteen een aantal perscontacten en direct betrokkenen toevoeg, gezien ik – net als u – voorstander ben van een toetsbare, heldere dialoog.

Ik voeg hierbij, voor de volledigheid, ook de brieven die u de afgelopen dagen heeft mogen ontvangen, naar aanleiding van de aanhoudingen op het Astridplein, za 10/12 j.l. . Wij willen – net als u – alle mogelijkheden tot een gebrekkige of incorrecte berichtgeving vermijden. De briefschrijvers, velen voor de allereerste keer in hun leven aangehouden en op zijn minst geëmotioneerd & verward door zoveel commotie rond hun humaan engagement, hebben hun verontwaardiging nog niet beantwoord gezien, maar mogelijk is het u ontgaan en zal u hen eerstdaags toch een persoonlijk weerwoord bieden.

U bent een slim man, u weet beter dan de meeste occupiers waar uw beleidsmatige verantwoordelijkheden liggen. Ooit haalde u de meeste voorkeurstemmen, dat is omdat ook wij in u geloofden. Ik verzoek u vriendelijk ons een openbaar platform te geven zodat wij vrij & democratisch van gedachten kunnen wisselen (ook op openbare plekken) en een meer rechtvaardige samenleving voor iedereen alvast bespreekbaar kunnen maken… uw politiemensen zijn daar uiteraard ook welkom, maar dan bij voorkeur om mee na te denken en vredelievende initiatieven niet in de kiem te smoren nog voor ze goed en wel opgestart zijn.

Ik kijk reikhalzend uit naar uw snelle reactie – wellicht wilt u ons wel ontvangen of op z’n minst als agendapunt op de eerstvolgende gemeenteraadszitting van ma 19/12 e.k. opnemen – zodat u als burgemeester van de Stad Antwerpen in de toekomst geen nutteloze manschappen meer moet inzetten om ‘de openbare orde’ te handhaven wanneer het daadwerkelijk gaat om mensen die stuk voor stuk begaan zijn met sociale insluiting in een ethisch- verantwoorde & verdraagzame maatschappij. Het zou een mooi voornemen kunnen zijn om in 2012 mee van start te gaan…

met vriendelijke groeten,

Alexandra Irena Verheij

In dit perspericht gingen we dieper in op de leugenachtige propaganda van Ludo Van Cappenhout en Caprick Janssens. Zondag op ATV durfde Van Cappenhout nog maar eens beweren dat de bomen dood waren. Het rapport van de experts waar Van Cappenhout naar verwijst vind je hier. Er is nergens sprake van dode bomen.

Tom van groeNoord hekelt de houding van de stad i.v.m. het bomenbeleid. Het is inderdaad al opgevallen dat er steeds minder oude bomen in de stad staan. En telkens er werken uitgevoerd moeten worden, zijn de bomen ziek. Raar. De stad Antwerpen, bij monde van Ludo Van Campenhout, beweert dat er steeds meer groen bijkomt. Zou kunnen, maar je ziet het niet, het is excuse-groen. Grote statige bomen zoals de lindes op de DE Keyserlei, sinds gisteren omgedoopt naar Lindelei, staan er steeds minder. En het zijn net die bomen die onze stad leefbaar houden, fijn stof opnemen, voor schaduw zorgen, voor gezelligheid, het zijn de momumenten van een stad. Dat de bomen die nu gepland worden binnen 40 jaar groot zullen zijn (als weer niet de een of andere beslist ze om te hakken), daar heeft onze generatie, hebben onze kinderen, geen boodschap aan. [noot: In een straat met bomen is tot 90% minder stof dan in een straat zonder bomen. Voor het kappen van de lindebomen betaalt dus een hele generatie schoolgangers en werkenden met hun gezondheid.]

Even opmerken ook dat het nieuwe geplande groen waar de schepen naar verwijst, bij voorbeeld in Merksem, vooral plannen zijn en nog niets concreet. Wolvenberg en Villegas zijn dan weer bestaand groen, niets nieuw.

“They cut the trees down in Antwerp today so I’m not very happy. It used to be a really lovely city, but the devellopers have kinda killed it off.”

Jeroen Olyslaegers begon er ook zijn column Mediterrane Koekestad in De Morgen mee.

gegroet Jan Van Gils en mede-boomverzorgers,

Naar ‘t schijnt gaan jullie onze mooie lindebomen omhakken. Volgens jullie groene website zijn jullie in de eerste plaats boomverzorgers, en vinden jullie het belangrijk “om het vellen van bomen grondig te overwegen”. “Het volstaat vaak om met relatief kleine ingrepen toch de boom te behouden en tegelijkertijd aan de eisen van de eigenaar tegemoet te komen.” Als mede-eigenaar van de lindebomen op de De Keyserlei, vragen wij u het vellen van onze lindebomen eens grondig te overwegen.

Vooreerst: eigenlijk valt er niet zo veel te overwegen. Er is geen enkele vraag van de eigenaars van de lindebomen om ze te kappen. De bomen staan in het district Antwerpen, dus vertegenwoordigt de districtsraad de vereniging van mede-eigenaars (zijnde de bewoners van dit district, of van wie zijn die bomen eigenlijk?). Die districtsraad heeft, als enige democratisch orgaan dat geconsulteerd werd, met grote meerderheid een negatief advies gegeven voor de kap.

Er is in een ondoorzichtige procedure boven onze hoofden heen tot een tabula rasa beslist. Alle bomen moeten weg, en er worden piepjonge scheuten voor in de plaats gezet. (Terzijde: steevast wordt als eindresultaat een straat met grote bomen voorgesteld, hoewel we daar ettelijke tientallen jaren op zullen moeten wachten). Daarbij heeft men niet eens de moeite gedaan om de effecten voor natuur en milieu na te gaan. Over het nut en de functie van bomen in de stad weten jullie als experten meer dan wij, maar in een stad waar natuur zowat het schaarste goed is, is het kappen van 96 bomen een drastische ingreep.

Bij uw collega’s van de firma Krinkels werd gepolst naar de haalbaarheid van het verplanten en behouden van de huidige lindes. Ze concludeerden “dat best wordt geopteerd om nieuwe bomen van groot formaat aan te planten“. Deze conclusie wordt misbruikt om de tabula rasa te verantwoorden. Is er dan geen verschil tussen piepjonge sprietjes en grote bomen?

We leren nog iets uit het rapport van uw collega’s. Het verplanten en behouden van de huidige lindebomen kost ongeveer 2500 euro per boom. Een nieuwe boom van 70-80cm omtrek kost 5220 euro per stuk. Behouden is dus goedkoper. Uiteraard is het nog goedkoper om jonge sprietjes te plaatsen, maar dat is appelen met peren vergelijken.

En: zijn veel van de bestaande lindebomen dan ook meer dan 5000 euro waard? Er zijn er immers nogal wat met een omtrek groter dan 70cm. Staat het omhakken en verhakselen van deze bomen dan niet gelijk aan een verlies tot 5000 euro per boom? En dat is dan nog zonder rekening te houden met de verminderde kracht van de kleine sprietjes wat betreft zuurstofproductie, luchtzuivering, vangen van fijn stof, en de verminderde opbrengst van de terassen omdat ze niet onder de heerlijke schaduw van grote bomen zullen liggen maar in de stekende zon.

Hoe ge het ook draait of keert: als de lindebomen worden gekapt, verdwijnen er bomen. Als er nieuwe voor in de plaats komen, moeten die ook van ergens komen. Netto gaan er dus weerom bomen verloren in Vlaanderen. En we leven al in de regio met de minste bomen van heel Europa.

U bent gespecialiseerd in het verzorgen van bomen. De lindebomen behouden zal die bomen wel stress opleveren van de werken of van het verplanten. Maar als u ze verzorgt, balsemt en beschermt, hebben we er vertrouwen in dat de lindebomen mooier en gezonder zullen zijn na de heraanleg.

Daarom vragen wij u: kap onze lindebomen niet! Roep desnoods gewetensbezwaren in en onderhandel een nieuw contract. Als boomverzorger, in plaats van boomverdelger.

Vriendelijke groeten,

De boombezetters op de De Keyserlei